آموزش گفتاردرمانی در منزل

آموزش گفتاردرمانی در منزل

آموزش گفتاردرمانی در منزل برای افرادی که دچار اختلالات گفتاری و مشکلات ارتباطی هستند، درمان و پشتیبانی فراهم می کند. این روش برای درمان چندین مشکل در کودکان و بزرگسالان مفید است.

گفتار بیان افکار با استفاده از صداهای شیوا است. اختلال گفتاری موضوعی است که فرد را از برقراری ارتباط با استفاده از کلمات گفتاری باز می دارد. همچنین ممکن است از آنها به عنوان اختلالات ارتباطی یاد شود.

گفتاردرمانی ارزیابی و درمان مشکلات ارتباطی و اختلالات گفتاری است. این کار توسط متخصصان گفتار و زبان (SLP) انجام می شود، که اغلب به آنها گفتار درمانگر گفته می شود.

از تکنیک های آموزش گفتاردرمانی در منزل برای بهبود ارتباط استفاده می شود. این تکنیک ها شامل درمان بیان، فعالیت های مداخله ای زبان و سایر موارد بسته به نوع اختلال گفتاری یا زبانی است.

آموزش گفتاردرمانی در منزل می تواند برای اختلالات گفتاری که در دوران کودکی ایجاد می شود یا اختلالات گفتاری در بزرگسالان که ناشی از آسیب یا بیماری مانند سکته مغزی یا آسیب مغزی است، مورد نیاز باشد.

اختلالات گفتاری می توانند به روش های مختلفی ایجاد شوند. آنها می توانند به دلایل زیر رخ دهند:

  • آسیب های عصبی به مغز
  • فلج عضلانی
  • ناهنجاری های ساختاری
  • اختلالات رشدی

با آموزش گفتاردرمانی در منزل، متخصصان گفتاردرمانی (SLP)، درمان و پشتیبانی را برای افراد مبتلا به اختلالات گفتاری ارائه می دهد. آنها متخصصانی هستند که برای ارزیابی و درمان افرادی که دارای اختلالات گفتاری، زبانی یا بلع هستند، آموزش دیده اند.

دلیل نیاز به آموزش گفتاردرمانی در منزل چیست؟

چندین اختلال گفتاری و زبانی وجود دارند که با آموزش گفتاردرمانی در منزل قابل درمان هستند.

  • اختلالات تلفظی. اختلال تلفظی عبارت است از ناتوانی در ایجاد صحیح صداهای خاص. کودک مبتلا به این اختلال گفتاری ممکن است برخی صداهای کلمه را جا بیاندازد، عوض کند، تحریف کند یا اضافه کند.
  • اختلالات شیوایی. اختلال شیوایی بر جریان، سرعت و ریتم گفتار تأثیر می گذارد. لکنت زبان و بی نظمی از اختلالات شیوایی هستند. فرد مبتلا به لکنت زبان در بیرون آوردن صدا مشکل دارد و ممکن است گفتار او مسدود یا قطع شود یا بخشی از کلمه را تکرار کند. فردی که به این اختلال دچار است اغلب سریع صحبت می کند و کلمات را با هم ادغام می کند.
  • اختلالات رزنانسی. اختلال رزنانسی زمانی رخ می دهد که انسداد جریان هوای منظم در حفره های بینی یا دهان، ارتعاشات مربوط به کیفیت صدا را تغییر می دهد. اختلالات رزنانسی اغلب با شکاف کام، اختلالات عصبی و تورم لوزه ها رخ می دهد.
  • اختلالات پذیرش. فرد مبتلا به اختلال زبان پذیرش در درک و پردازش آنچه دیگران می گویند مشکل دارد. این امر می تواند باعث شود وقتی که فرد دیگری صحبت می کند، شخص دارای اختلال بی علاقه به نظر برسد، در پیروی از دستورالعمل ها مشکل داشته باشد یا دایره واژگان محدودی داشته باشد. اختلالاتی مانند اوتیسم، کاهش شنوایی و آسیب به سر می تواند منجر به اختلال در زبان پذیرش شود.
  • اختلالات بیانی. اختلال بیانی زبان مشکل در انتقال یا بیان اطلاعات است. در صورت داشتن اختلال بیان، فرد ممکن است در تشکیل جملات دقیق مانند استفاده از زمان درست فعل دچار مشکل شود. این بیماری با اختلالات رشدی مانند سندرم داون و کم شنوایی همراه می شود. همچنین می تواند ناشی از ضربه به سر یا یک بیماری باشد.
  • اختلالات ارتباطی-شناختی. مشکل در برقراری ارتباط به دلیل آسیب به قسمتی از مغز که توانایی تفکر را کنترل می کند، اختلال ارتباطی-شناختی نامیده می شود. این امر می تواند منجر به مشکلات حافظه، حل مسئله و مشکل در صحبت کردن یا گوش دادن شود. این اختلال می تواند ناشی از مشکلات بیولوژیکی، مانند رشد غیر طبیعی مغز، برخی شرایط عصبی، آسیب مغزی یا سکته مغزی باشد.
  • آفازی. این یک اختلال ارتباطی اکتسابی است که بر توانایی فرد در صحبت کردن و درک دیگران تأثیر می گذارد. همچنین اغلب بر توانایی خواندن و نوشتن فرد تأثیر می گذارد. سکته مغزی شایع ترین علت آفازی است، اگرچه سایر اختلالات مغزی نیز می توانند باعث ایجاد آن شوند.
  • دیس آرتری. این حالت به دلیل ضعف یا ناتوانی در کنترل ماهیچه های مورد استفاده برای گفتار، با کندی یا نامفهوم شدن گفتار مشخص می شود. این بیماری بیشتر در اثر اختلالات سیستم عصبی و شرایطی ایجاد می شود که باعث فلج صورت یا ضعف گلو و زبان می شود، مانند مولتیپل اسکلروزیس (MS)، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) و سکته مغزی.
آموزش گفتاردرمانی در منزل
آموزش گفتاردرمانی در منزل

آموزش گفتاردرمانی در منزل

گفتاردرمانگرها برنامه درمانی را با ارزیابی فرد آغاز می کنند. سپس می توانند انواع مختلف اختلالات گفتاری و نحوه درمان آنها را شناسایی کنند.

آموزش گفتاردرمانی در منزل برای کودکان

تمرینات و فعالیت های گفتاردرمانی بسته به اختلال، سن و نیازهای کودکان متفاوت است. گفتاردرمانگر از تمرینات و فعالیت های درمانی برای کمک به آنها در غلبه بر مسائل خاص خود استفاده خواهد کرد. این تمرینات شامل موارد زیر می گردد:

  • فعالیت های زبانی. با استفاده از تصاویر، کتاب ها و اشیاء برای تحریک رشد زبان، با کودک بازی و صحبت می کند. گفتاردرمانگر همچنین تلفظ صحیح کلمات را نشان می دهد و از تمرینات تکراری برای افزایش مهارت های زبانی کودک استفاده می کند.
  • فعالیت های شیوایی گفتار. این فعالیت ها شامل همکاری نزدیک گفتاردرمانگر با کودک برای کمک به آنها در تلفظ می شود. گفتاردرمانگر نحوه ایجاد صداهای خاص را اغلب در حین فعالیت ها و بازی ها نشان می دهد.
  • درمان تغذیه و بلع. یک گفتاردرمانگر می تواند با کودک مبتلا به مشکلات تغذیه یا بلع به صورت نزدیک کار کند. گفتاردرمانگر همچنین می تواند از تمرینات دهانی برای تقویت ماهیچه های دهان یا کار با بافت های مختلف غذایی برای افزایش آگاهی دهانی کودک استفاده کند.
  • تمرینات. گفتاردرمانگر ممکن است از تعدادی تمرین زبان، لب و فک در کنار ماساژ صورت برای تقویت عضلات اطراف دهان استفاده کند. این تمرینات می توانند به کودکان در گفتار و ارتباطات آینده شان کمک کنند.

گفتاردرمانگر همچنین استراتژی ها و تمریناتی را در اختیار کودک قرار می دهد. این تمرینات به آنها اجازه می دهد تا از طریق فعالیت های خاصی با والدین یا مراقبان خود کار کنند، بنابراین می توانند تمرینات خود را در خانه ادامه دهند.

آموزش گفتاردرمانی در منزل برای کودکان
آموزش گفتاردرمانی در منزل برای کودکان

آموزش گفتاردرمانی در منزل برای بزرگسالان

آموزش گفتاردرمانی در منزل برای بزرگسالان نیز با ارزیابی نیازهای فردی و جستجوی بهترین درمان شروع می شود. تمرینات گفتاردرمانی برای بزرگسالان می تواند به افراد در گفتار، زبان و ارتباطات شناختی کمک کند.

گفتاردرمانگر می تواند از چندین تکنیک مختلف برای گفتاردرمانی بزرگسالان استفاده کند که می تواند شامل موارد زیر گردد:

  • ارتباط اجتماعی: گفتاردرمانگر ممکن است از تمرینات حل مسئله، فعالیت های حافظه و تمرینات مکالمه برای بهبود ارتباط استفاده کند.
  • تمرینات تنفسی: گفتاردرمانگر ممکن است از تمرینات تنفسی برای کمک به اختلالات رزونانسی استفاده کند.
  • تمرینات دهانی: این تمرینات یک راه مناسب برای تقویت عضلات دهان هستند که می تواند به بهبود ارتباط کمک کند.
  • تمرینات بلع: مشکلات پزشکی مانند بیماری پارکینسون، سرطان دهان یا سکته مغزی ممکن است باعث مشکلات بلع شوند. گفتاردرمانگر می تواند از تمرینات بلع برای کمک به فرد در مدیریت این مشکلات استفاده کند.

مراحل آموزش گفتاردرمانی در منزل

روال کار متخصصان گفتاردرمانی به شرح زیر است:

مرحله اول: ارزیابی

ابتدا ، گفتاردرمانگر یک ارزیابی از فرد انجام می دهد، که شامل بررسی تمام زمینه های گفتار و زبان است تا ببیند که شخص در چه زمینه هایی تأخیر دارد.

مرحله دوم: انتخاب اهداف مورد نظر

در این مرحله، گفتاردرمانگر تعدادی از این زمینه های مشکل دار را برای کار همزمان بر روی آن ها انتخاب می کند. بسیاری از اوقات، افراد دارای مشکلات گفتاری و زبانی در زمینه های مختلف هستند. هنگام شروع درمان، مهم است که ابتدا تعداد معقولی از اهداف را انتخاب کرد. گفتاردرمانگر به طور معمول این موارد را بر اساس مشکلاتی که بیشترین تأثیر را بر ارتباطات دارند یا مهارت هایی که معمولاً زودتر توسعه می یابند، انتخاب می کند.

مرحله سوم: درمان

گفتاردرمانگر در مورد بهترین روش های درمانی موجود برای هر نوع تأخیر گفتاری در کودکان و اختلالات گفتاری و زبانی آموزش می بیند. افراد با یکدیگر متفاوت هستند و هرکدام به روش های درمانی مختلفی پاسخ می دهند. وظیفه گفتاردرمانگر این است که تکنیک درمانی مناسب را برای هر فرد انتخاب کند و هنگامی که شخص به تکنیک خاصی پاسخ نمی دهد، درمان را تطبیق دهد.

عوارض احتمالی اختلالات گفتاری چیست؟

اختلالات گفتاری درمان نشده ممکن است فرد را دچار اضطراب زیادی کند. با گذشت زمان، این اضطراب می تواند اختلالات اضطرابی یا ترس از صحبت در جمع را ایجاد کند. درمان زودهنگام اضطراب می تواند از ایجاد اختلالات اضطرابی یا فوبیا جلوگیری کند. گزینه های درمانی شامل مکالمه درمانی و داروهای ضد اضطراب است.

آموزش گفتاردرمانی در منزل چه مدت طول می کشد؟

مدت زمان نیاز فرد به گفتاردرمانی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

  • سن
  • نوع و شدت اختلال گفتاری
  • میزان تکرار درمان
  • بیماری زمینه ای
  • درمان بیماری زمینه ای

برخی از اختلالات گفتاری در دوران کودکی شروع می شوند و با افزایش سن بهبود می یابند، در حالی که برخی دیگر در بزرگسالی نیز ادامه می یابند و نیاز به درمان و مراقبت طولانی مدت دارند.

اختلال ارتباطی ناشی از سکته مغزی یا سایر شرایط پزشکی می تواند با درمان و بهبود وضعیت، بهبود یابد.

ما در بزرگسالی عادات عمیق ریشه ای داریم که بر نحوه صحبت و برقراری ارتباط تأثیر می گذارند. کار بر روی این عادت ها ممکن است مدتی طول بکشد تا بتوانید به آن تسلط پیدا کنید. انگیزه و شدت تمرین عواملی هستند که به طور چشمگیری بر سرعت به دست آمدن نتایج در برنامه فردی تأثیر می گذارند. سایر عوامل شامل اهداف خاص شما(به عنوان مثال، هدف شما بازگشت به زندگی در زمان بازنشستگی است یا بازیابی مهارت برای محل کار به عنوان وکیل)، میزان آسیب عصبی شما و احساسات یا باور شما در مورد مشکلات ارتباطی تان می گردد.

آموزش گفتاردرمانی در منزل
آموزش گفتاردرمانی در منزل

آموزش گفتاردرمانی در منزل چقدر نتیجه بخش است؟

میزان موفقیت گفتاردرمانی بین اختلال تحت درمان و گروه های سنی متفاوت است. زمان شروع گفتاردرمانی نیز می توانید بر نتیجه آن تأثیر داشته باشید.

نشان داده شده است که گفتاردرمانی برای کودکان خردسال زمانی موفق می شود که زود شروع شود و با مشارکت والدین یا مراقبان در خانه همراه گردد.

امروزه با توجه به شیوع بالای بیماری های نورولوژی که بر روی تکلم، بلع و برقراری ارتباط افراد تأثیر می گذارند، گفتاردرمانی برای بزرگسالان به یک نیاز ضروری تبدیل شده است. گفتاردرمانی برای بزرگسالان یک حیطه تخصصی می باشد که با استفاده از مدالیته ها و امکانات درمانی به افراد دارای ناهنجاری گفتاری یا بلع کمک می کند که بهبود یابند. با توجه به اینکه جامعه کشور به سمت سالمندی در حرکت است، گفتاردرمانی برای حفظ وضعیت سالمندان و بهبودی آن ها بسیار ضروری می باشد.

مراجعین بزرگسال گفتاردرمانی پس از بهبود، عزت نفس شان افزایش پیدا می کند و در سایر حیطه های زندگی نیز در مسیر پیشرفت قرار می گیرند. همچنین برای بسیاری از بیماران که در جویدن و بلع غذا مشکل دارند، حضور گفتاردرمانگر برای رفع این مشکلات ضروری می باشد.

والدین چه کمکی می توانند در گفتاردرمانی برای کودکان انجام دهند؟

والدین نقش کلیدی در رسیدن به موفقیت در فرآیند گفتاردرمانی برای کودکان را دارند. کودکانی برنامه درمان را در زمان کمتر و نتایج با ماندگاری بیشتر به اتمام می رسانند که والدین شان در فرآیند درمان درگیر بوده اند.

والدین می توانند از درمانگر بپرسند که چه کمکی می توانند انجام دهند. با انجام تمرینات پیشنهادی درمانگر در خانه توسط والدین، پیوستگی فرآیند درمان تضمین شده و به کسب مهارت های جدید کمک می کند.

غلبه بر اختلالات گفتاری/زبانی نیازمند زمان و تلاش است. بنابراین مهم است که اعضای خانواده صبور بوده و وضعیت کودک را درک کنند.

پیشنهادات کمکی جانبی برای نتایج بهتر

روش هایی موجود هستند که افراد می توانند در کنار جلسات گفتاردرمانی از آن ها برای به دست آوردن نتایج بهتر بهره ببرند، مانند:

  • موسیقی درمانی. موسیقی درمانی شامل فعالیت هایی با استفاده از موسیقی برای تقویت زبان، ارتباط و مهارت های اجتماعی می گردد.
  • درمان نوروفیدبک. در این روش درمانی از حسگرهای متصل به پوست سر استفاده می شود که فعالیت امواج مغزی را ثبت می کنند. سپس متخصص با بهره گیری از یک صفحه نمایش، فعالیت این امواج را نشان می دهد. سپس فرد می تواند هنگام برقراری ارتباط یاد بگیرد که عملکرد مغز خود را کنترل کند. این درمان برای مشکلات گفتاری که به دلیل سکته برای افراد پیش آمده، روش مؤثری می باشد.

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

بیشتر بخوانید | مقالات مرتبط