بهترین درمان برای پاچنبری کدام است؟

بهترین درمان برای پاچنبری کدام است؟

پاچنبری، طیف وسیعی از ناهنجاری های پا را که معمولاً در بدو تولد وجود دارد (مادرزادی) توصیف می کند، در این حالت پای کودک از شکل یا موقعیت اصلی خود پیچ خورده است. در پاچنبری ، بافتهای متصل کننده عضلات به استخوان (تاندون ها) کوتاهتر از حد معمول هستند.

پاچنبری می تواند خفیف یا شدید باشد. تقریباً نیمی از کودکان مبتلا به پاچنبری، این مشکل را در هر دو پای خود دارند. اگر کودک شما این مشکل را دارد، راه رفتن عادی برایش دشوارتر می شود، بنابراین پزشکان معمولاً درمان آن را بلافاصله پس از تولد توصیه می کنند.

پزشکان معمولاً می توانند بدون جراحی پا را با موفقیت درمان کنند، اگرچه بعضی اوقات بعداً کودکان به جراحی نیاز خواهند داشت.

علائم پاچنبری

اگر کودک شما دچار این عارضه باشد، موارد زیر به نظر خواهند رسید:

  • روی پا معمولاً به سمت پایین و داخل پیچ خورده و پاشنه را به سمت داخل می چرخاند.
  • پا ممکن است آنقدر شدید چرخیده باشد که در واقع به نظر می رسد انگار وارونه است.
  • پای آسیب دیده ممکن است کمی کوتاهتر باشد.
  • عضلات ساق پا در پای آسیب دیده معمولاً رشد کافی ندارند.

پاچنبری با وجود ظاهری که دارد، به خودی خود هیچ گونه ناراحتی و دردی ایجاد نمی کند.

علت رخ دادن پاچنبری

علت پاچنبری ناشناخته است (ایدیوپاتیک)، اما ممکن است ترکیبی از ژنتیک و محیط باشد.

عوامل خطرساز

پسران تقریباً دو برابر بیشتر از دختران دچار پاچنبری می شوند. عوامل خطرساز شامل این موارد می باشند:

  • سابقه خانوادگی. اگر هر یک از والدین یا سایر فرزندان آنها قبلا دچار پاچنبری بوده باشند، احتمال ابتلای کودک به آن نیز بیشتر است.
  • شرایط مادرزادی. در بعضی موارد، پاچنبری می تواند با ناهنجاری های دیگری در اسکلت که در بدو تولد وجود دارد همراه باشد، مانند نخاع بیفیدا؛ نقص مادرزادی که در صورت عدم رشد یا بسته شدن صحیح ستون فقرات و نخاع رخ می دهد.
  • عوامل محیطی. سیگار کشیدن در دوران بارداری می تواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به پاچنبری را افزایش دهد.
  • کمبود مایعات آمنیوتیک در رحم مادر هنگام بارداری

عوارض

تا زمانی که فرزند شما شروع به ایستادن و راه رفتن نکند، این عارضه مشکلی ایجاد نمی کند. اگر عارضه درمان شود، به احتمال زیاد کودک شما کاملاً عادی راه می رود ولی ممکن است در موارد زیر مشکل داشته باشد:

  • حرکت. پای آسیب دیده ممکن است از انعطاف پذیری کمی برخوردار باشد.
  • طول پا. پای آسیب دیده ممکن است کمی کوتاهتر باشد، اما به طور کلی مشکلات حرکتی قابل توجهی ایجاد نمی کند.
  • سایز کفش. پای آسیب دیده ممکن است کفش کوچکتری از پای بدون آسیب نیاز داشته باشد.
  • اندازه عضلات ساق پا. عضلات ساق پا در طرف آسیب دیده ممکن است همیشه از عضلات طرف دیگر کوچکتر باشند.

با این حال، اگر پاچنبری درمان نشود، مشکلات جدی تری ایجاد می کند که می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آرتروز
  • تصویر ضعیف از خود. ظاهر غیرمعمول پا ممکن است باعث نگرانی کودک در سالهای نوجوانی شود.
  • ناتوانی در راه رفتن به صورت عادی
عوارض پاچنبری
عوارض پاچنبری

چگونه از وقوع پاچنبری جلوگیری کنیم؟

از آنجا که پزشکان نمی دانند چه عواملی باعث پاچنبری می شود، بنابراین نمی توان به طور کامل از آن جلوگیری کرد. با این حال، اگر باردار هستید، می توانید کارهایی را برای کاهش خطر نقص مادرزادی در کودک انجام دهید، مانند:

  • سیگار نکشیدن و عدم حضور در محیط های دودی
  • ننوشیدن مشروبات الکلی
  • اجتناب از مصرف داروهایی که توسط پزشک تأیدد نشده اند.

راه های درمان پاچنبری

از آنجا که استخوان ها، مفاصل و تاندون های نوزاد تازه متولد شده بسیار انعطاف پذیر هستند، درمان پای کودک معمولاً در یکی دو هفته اول پس از تولد آغاز می شود. هدف از درمان بهبود ظاهر و عملکرد پای کودک است قبل از اینکه راه رفتن را بیاموزد، به این امید که از معلولیت های طولانی مدت جلوگیری شود.

گزینه های درمان عبارتند از:

  • کشش و قالب گیری (روش Ponseti)
  • عمل جراحی

کشش و قالب گیری (روش Ponseti)

این متداول ترین روش درمان پاچنبری است. در این روش پزشک موارد زیر را انجام خواهد داد:

  • پای کودک را به موقعیت صحیحی منتقل کرده و سپس آن را درون گچ قرار می دهد تا در آن حالت نگه داشته شود.
  • برای چند ماه هفته ای یک بار پای کودک را در حالت صحیح قرار داده و دوباره گچ گیری می کند.
  • انجام یک عمل جراحی جزئی برای طولانی شدن تاندون آشیل تا پایان این روند
کشش و قالب گیری (روش Ponseti)
کشش و قالب گیری (روش Ponseti)

بعد از اینکه شکل پای کودک تصحیح شد، باید موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • انجام تمرینات کششی با کودک خود
  • استفاده از کفش ها و مهارکننده های مخصوص(بریس)
  • اطمینان حاصل کنید که کودک شما کفش و بریس را به اندازه لازم می پوشد.

برای موفقیت در این روش، باید بریس ها را طبق دستورالعمل های پزشک خود استفاده کنید تا پا به حالت اولیه خود برنگردد. دلیل اصلی این که بعضی مواقع نتیجه مناسب به دست نمی آید این است که از بریس ها طبق دستورالعمل استفاده نمی شود.

جراحی

اگر پاچنبری کودک شدید باشد یا به درمان های غیر جراحی پاسخ ندهد، ممکن است به جراحی کلی تری نیاز باشد. یک جراح ارتوپدی می تواند تاندون ها و رباط ها را بلند یا جابجا کند تا به راحتی وضعیت پا را بهبود بخشد. پس از جراحی، کودک تا دو ماه در گچ خواهد بود و سپس برای جلوگیری از بازگشت پاچنبری باید به مدت یک سال بریس بپوشد.

جراحی پاچنبری
جراحی پاچنبری

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

بیشتر بخوانید | مقالات مرتبط

فیزیوتراپی کمر در منزل
فیزیوتراپی کمر در منزل

فیزیوتراپی کمر در منزل – ارائه خدمات تخصصی توسط بهترین درمانگران ایران | توان‌هاب

فیزیوتراپی پا در منزل
فیزیوتراپی پا در منزل

فیزیوتراپی پا در منزل – ارائه خدمات تخصصی توسط بهترین درمانگران ایران | توان‌هاب