فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل

فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل

فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل برای ارزیابی مشکلات جسمی و کمک به بهبود حرکت و سایر عملکردهای بدن تلاش می کند. فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل نقش مهمی در فعال نگه داشتن بیمار مبتلا به MS در جامعه دارد.

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری عصبی پیشرونده است که به اعصاب آسیب می رساند. این آسیب اغلب منجر به علائم جدی می شود، مانند بی حسی و مور مور شدن، ضعف، درد عضلانی، مشکلات بینایی و غیره.

در برخی از افراد، بیماری ام اس می تواند تهاجمی باشد و به سرعت پیشرفت کند. در افراد دیگر، می تواند خفیف باشد و با دوره های طولانی عدم فعالیت با سرعت بسیار کندتری پیشرفت کند.

در هر صورت، فیزیوتراپی (PT) می تواند بخش مهمی از درمان افراد مبتلا به ام اس باشد. ادامه مطلب را بخوانید تا متوجه شوید که فیزیوتراپی چه کارهایی می تواند برای مدیریت بیماری ام اس انجام دهد.

بیماری ام اس

مولتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری خود ایمنی سیستم عصبی مرکزی (CNS) است که با التهاب مزمن، دمیلینه شدن، گلیوز و از دست دادن نورون ها مشخص می شود. این دوره ممکن است ماهیت عودکننده-متناوب یا پیشرونده داشته باشد. ضایعات در CNS در زمان های مختلف و در مکان های مختلف CNS رخ می دهد. به همین دلیل، گاهی اوقات گفته می شود که ضایعات مولتیپل اسکلروزیس “در زمان و مکان منتشر می شوند”. سیر بالینی بیماری کاملاً متغیر است، از بیماری مزمن پایدار گرفته تا بیماری سریع در حال پیشرفت و ناتوان کننده. شایع ترین شکل این بیماری، مولتیپل اسکلروزیس عودکننده است. با این حال، چندین شکل دیگر نیز وجود دارد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد علائم و علل بیماری ام اس می توانید به مقاله “نکاتی که درباره بیماری ام اس باید بدانیم” مراجعه نمایید.

فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل

فیزیوتراپی می تواند برای یافتن تمریناتی که نیازها و توانایی های خاص شما را برآورده می کند مفید باشد. یک فیزیوتراپیست ممکن است تمریناتی را پیشنهاد کند که روی ناحیه خاصی از بدن متمرکز شده یا به شما در مدیریت اثر خاصی از MS کمک کند. یک فیزیوتراپیست در زمینه مشکلات و شرایط مربوط به اعصاب (مانند MS) آموزش تخصصی دیده است.

فواید فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل

فیزیوتراپی بیماران ام اس شامل تمریناتی برای تقویت ماهیچه ها و بهبود راه رفتن (نحوه راه رفتن) و تعادل و هماهنگی است. همچنین شامل کشش هایی است که به شما در حفظ تحرک و جلوگیری از اسپاسم عضلانی کمک می کند. فیزیوتراپی همچنین می تواند شامل آموزش نحوه استفاده از وسایل حرکتی مانند عصا، واکر یا ویلچر باشد.

فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل
فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل

فیزیوتراپی می تواند حتی در اولین مراحل MS مفید باشد. می تواند به شما کمک کند که:

  • تغییرات بدن خود را دریافته و خود را با آن ها تطبیق دهید.
  • از تشدید علائم جلوگیری کنید.
  • قدرت و استقامت خود را افزایش دهید.
  • پس از پشت سر گذاشتن هر عود بیماری، توانایی های خود را بازیابی کنید.

مشورت با یک فیزیوتراپیست می تواند به شما کمک کند درک کنید که چگونه بدن شما با پیشرفت بیماری تغییر می کند. دریافت خدمات فیزیوتراپی می تواند به شما در آماده شدن برای این تغییرات کمک کند و به شما در حفظ یا بهبود یک شیوه زندگی سالم کمک کند.

اهداف فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل

  • برای آموزش مجدد و حفظ کلیه کنترل های آگاهانه موجود
  • آموزش مجدد و حفظ مکانیسم های وضعیتی
  • گنجاندن تکنیک های درمانی را در شیوه های زندگی
  • مهار تون عضلات غیرطبیعی
  • جلوگیری از حرکات غیر طبیعی
  • برای تحریک همه تجربه های حسی و ادراکی

ارزیابی فیزیوتراپی: تمرکز بر وضعیت، حرکت و عملکرد و بررسی اینکه آیا عملکرد بیمار با خستگی، درد یا عوامل دیگر محدود شود یا خیر. سپس می توان یک برنامه شخصی تنظیم کرد. این برنامه باید به راحتی در خانه انجام شود و دستورالعمل های کتبی ارائه شود. آموزش برای کمک به بیماران در مدیریت برنامه های خود تا حد امکان مهم است. درمان چندوجهی برای بیماران MS منجر به اثرات مثبت می شود.

درمان فیزیوتراپی

  1. ورزش ضروری است. ورزش در سطوح مختلف مفید است و نقش مهمی در به تاخیر انداختن علائم منفی بیماری دارد. تمرینات متناسب با نقاط قوت و ضعف بیماران انتخاب می شود. ورزش به عنوان یک ابزار مؤثر و ایمن برای توانبخشی در نظر گرفته می شود. ورزش همچنین برای روحیه و کیفیت زندگی مفید است. استفاده از کورتیکواستروئیدهای درمانی و عدم تحرک به دلیل خستگی و ضعف ممکن است منجر به پوکی استخوان و شکستگی شود. از این رو تمرینات وزنه ای مفید است. برنامه تمرین مقاومتی برای حفظ توده استخوانی و عضلانی توصیه می شود.

ورزش باعث بهبود توانایی های هوازی، تقویت عضلات اندام تحتانی، کاهش خستگی و افسردگی، کاهش محدودیت های فعالیت و تحرک می شود و به صورت کلی بر کیفیت زندگی تأثیر مثبت می گذارد.

فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل
فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل
  1. برنامه های ورزشی آبی بر افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس پیشرونده تأثیر مثبت دارد. سلامت عمومی را ارتقا می بخشد، سطح انرژی و سلامت روانی را بهبود می بخشد و در صورت وجود ناتوانی جسمی به تعامل اجتماعی کمک می کند. به دلیل کاهش تأثیر گرانش، تمرینات آبی می تواند به بیمارانی که حتی دارای فلج شدید اندام تحتانی هستند، این امکان را دهد که تمرینات ایستاده و حرکتی را انجام دهند.
  2. تمرینات هوازی برای کاهش خستگی تأثیر مثبت دارند. تمرینات هوازی با شدت کم تا متوسط می تواند منجر به بهبود آمادگی هوازی و کاهش خستگی در بیماران مبتلا به MS با شدت ناتوانی خفیف یا متوسط شود.
  3. تمرینات تعادلی خاص می توانند تعادل را بهبود بخشند. اختلالات تعادل و عدم کنترل مناسب روی حرکات بدن خطر افتادن و سقوط بیماران ام اس را افزایش می دهند. کاهش سرعت راه رفتن، کاهش طول گام و سرعت و حرکت مفصل در اکثر مطالعات در مورد راه رفتن در بیماری ام اس مشاهده شده است.
  4. هیپوتراپی(شکلی از درمان فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتار درمانی که در آن درمانگر از حرکات اسب برای ارائه ورودی حرکتی و حسی با درجه بندی دقیق استفاده می کند.) بر تعادل افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تأثیر مثبت دارد و کیفیت زندگی شان را بهبود می بخشد. اسب سواری تعادل و راه رفتن بیماران سرپایی مبتلا به MS را بهبود داده و با ایجاد تحریک حسی مؤثر و حرکت نوسانی موزون قدامی و خلفی به سوارکار کمک می کند. همچنین وضعیت و تعادل بدن را بهبود می بخشد
  5. تصویرسازی حرکتی به طور فزاینده ای در توانبخشی عصبی به منظور تسهیل عملکرد حرکتی استفاده می شود. از تصویرسازی حرکتی و تحریک شنوایی موزون می توان برای توانبخشی پیاده روی در بیماری ام اس استفاده کرد. این امر بهبود چشمگیری در سرعت راه رفتن، مسافت پیاده روی، درک و کیفیت زندگی را سبب می گردد.
  6. درمان شناختی رفتاری بر کاهش خستگی در بیماری ام اس تأثیر مثبت دارد. با این حال، این اثر پس از قطع درمان کاهش می یابد. درمان شناختی رفتاری همچنین می تواند مداخله موثری برای کاهش افسردگی متوسط، در کوتاه مدت، در بیماران مبتلا به ام اس باشد، که می تواند کیفیت زندگی بیمار را نیز بهبود بخشد.
  7. توانبخشی راه رفتن بخش بزرگی از توانبخشی عصبی را برای افرادی که مبتلا به ام اس هستند تشکیل می دهد. این توانبخشی بر مبارزه با ویژگی های راه رفتن نامتقارن تمرکز می کند.

اهداف مدنظر در مراحل مختلف پیشرفت بیماری ام اس

  1. در مراحل اولیه بیماری ام اس (که بیماران ممکن است با حداقل اختلالات مواجه شوند)، تمرکز بر آموزش بیمار و اعضای خانواده یا مراقبین در مورد پیشرفت بیماری و راهکارهای جبرانی برای حفظ انرژی و تأکید بر داشتن تحرک در خارج از منزل به ویژه در زیر نور آفتاب می باشد. تحقیقات نشان می دهد قرار گرفتن در معرض آفتاب خطر ابتلا به مولتیپل اسکلروزیس را صرف نظر از نژاد و قومیت کاهش می دهد و نشان می دهد که اثر محافظتی قرار گرفتن در معرض نور خورشید در بیماری ام اس به احتمال زیاد از طریق مکانیسم های تنظیم کننده سیستم ایمنی ایجاد می شود.
  2. در مرحله متوسط ممکن است اختلالات در درجات مختلف و فعالیت های روزانه مشاهده شود. درمان باید بیشتر بر بهبود یا حفظ عملکردهای حرکتی از طریق افزایش قدرت، استقامت، انعطاف پذیری، تعادل، تمرینات تنفسی و دستگاه های کمکی و همچنین پیشنهاد تغییرات محیطی در خانه یا ارزیابی وسایل حرکتی مورد نیاز برای حرکت در جامعه برای حفظ کیفیت زندگی تمرکز داشته باشد.
    آموزش وضعیت های صحیح بدن برای جلوگیری از عوارض بعدی مهم است. همکاری نزدیک بین مراقبین در خانه عامل کلیدی برای توانبخشی موفق در خانه است.
  3. مراحل پیشرفته بیماری ام اس اغلب با اختلالات متعدد و افزایش شدت آن ها در مقایسه با مراحل قبلی ظاهر می شود. اهداف اصلی فیزیوتراپی در این مراحل به حداکثر رساندن استقلال از طریق آموزش وضعیت بدن، انجام فعالیت های روزانه، عملکرد تنفسی، راهکارهای ایمنی و پیشگیری از ایجاد انقباض یا زخم های فشاری، پیشنهادات تجهیزات و تکنیک های مناسب انتقال است.

مداخلات فیزیوتراپی برای علائم شایع بیماری ام اس

  • درد. بیماران مبتلا به ام اس اغلب به طور مستقیم از بیماری، یا به خاطر دارو یا علائمدیگر، یا از چیزی کاملاً جدا، درد را تجربه می کنند. فیزیوتراپی از طریق ورزش، حرکات کششی، ماساژ، تمرینات وضعیتی یا آب درمانی به تسکین درد کمک می کند.
  • کمبودهای حسی. ضربه زدن و نشانه های کلامی در حین ورزش و تمرینات مقاومتی می تواند به بهبود ضایعات عمقی کمک کند. مشکلات بینایی، مانند تاری دید یا دوبینی، اغلب در بیماران مبتلا به ام اس رخ می دهد. فیزیوتراپی می تواند آموزش نحوه ایمنی در خانه را ارائه دهد و راهکارهایی را برای بهبود تعادل و هماهنگی در محیط های کم نور بیان کند. مداخلات درمانی فیزیوتراپی برای حس کاهش یافته لمس ملایم شامل آموزش آگاهی، حفاظت و مراقبت شخصی از اعضای بدن غیر محسوس است.
  • خستگی. اکثریت قریب به اتفاق بیماران یکی از ناتوان کننده ترین علائم MS را تجربه می کنند، یعنی خستگی. استراتژی های فیزیوتراپی برای کمک به بیماران در مقابله با احساس خستگی بیش از حد عبارتند از: ورزش هوازی، حفظ انرژی و انجام گام به گام کارها. فعالیت های ورزشی هوازی توسط فیزیوتراپیست به دقت کنترل می شود تا اطمینان حاصل شود که بیمار بیش از حد گرم نمی شود، اما می تواند بر افزایش ظرفیت استقامتی خود کار کند که به وی کمک می کند در طول روز عملکرد بیشتری داشته باشد. فیزیوتراپیست همچنین می تواند استراتژی های صرفه جویی در انرژی و انجام گام به گام کارها را آموزش دهد تا به افراد کمک کند با کاهش خستگی، فعالیت های روزانه خود را حفظ کنند.
  • اسپاسم. محدودیت های فیزیکی و عملکردی اسپاستیک منجر به انواع مختلفی از اختلالات می شود که می تواند به صورت انقباض، ناهنجاری های وضعیتی، زخم بستر و موارد دیگر ظاهر شود. مداخلات فیزیوتراپی، از کرایوتراپی و آب درمانی گرفته تا ورزش درمانی، حرکات کششی، فعالیت های دامنه حرکتی، تمرین وضعیت بدنی و تحریک الکتریکی را شامل می شود. ترکیبی از مداخلات درمانی، اغلب مسیری است که طی می شود.
  • تعادل، هماهنگی و نقص وضعیت بدنی. آتاکسی، بی ثباتی وضعیتی، اسپاسم عضلانی و ضعف عمومی عضلات باعث نقص تعادل و هماهنگی می شوند. تکنیک های فیزیوتراپی برای رسیدگی به این مسائل عبارتند از: تمرین وضعیت بدنی، تقویت تنه، تثبیت ریتمیک، تمرین تعادل ایستا و پویا، آب درمانی، بارگذاری حس عمقی و تمرینات مقاومتی.
  • مسائل مربوط به تحرک. ضعف به ویژه در اندام تحتانی، نقص تعادل، خستگی، حالت بدن، انقباضات، نقایص حسی، عدم تحمل گرما و سایر کمبودها می توانند مانع از تحرک فرد شوند. در ترکیبی از درمان هایی که قبلاً توضیح داده شد، کار فیزیوتراپی برای کمک به بیمار برای غلبه بر محدودیت های حرکتی از طریق تمرینات حرکتی و عملکردی است. تمرینات حرکتی بر افزایش قدرت ران و لگن همراه با تمرینات وضعیت بدن و تعادل از طریق فعالیت های پیاده روی تمرکز می کند. در صورت لزوم وسایل ارتوپدی و کمکی اضافه می شوند. آموزش عملکردی شامل تحرک در تختخواب، انتقال و تدوین استراتژی هایی با بیمار در مورد چگونگی حرکت ایمن در خانه و اجتماع است.
فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل
فیزیوتراپی بیماران ام اس در منزل

اگر مبتلا به بیماری ام اس هستید، در مورد درمان خود با پزشک مشورت کنید. اگر می خواهید خدمات فیزیوتراپی در منزل را دریافت کنید، از پزشک خود بخواهید که شما را به یک فیزیوتراپیست ارجاع دهد.

بیماری ام اس برای هر کسی متفاوت است و برخی از افراد ممکن است به تمرینات خاصی پاسخ خوبی دهند در حالی که برخی دیگر اینطور نیستند. در مورد علائم و احساس خود با پزشک و درمانگر خود صادق باشید تا بتوانند برنامه فیزیوتراپی مناسب شما را ایجاد کنند.

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

بیشتر بخوانید | مقالات مرتبط

فیزیوتراپی دست در منزل
فیزیوتراپی دست در منزل

فیزیوتراپی دست در منزل به عنوان مداخله ای استفاده می شود که هدف آن بهبود تحرک و قدرت دست و