۷ نکته برای افرادی به تازگی به پارکینسون مبتلا شده اند

تشخیص تازه پارکینسون

تشخیص ابتلا به پارکینسون می تواند برای هر شخصی ویران کننده و در عین حال انگیزه دهنده باشد. اکنون زمان آن است که مراقب سلامت خود باشید تا بتوانید زندگی را در روندِ رو به جلوی خود حفظ کنید. در این جا به ۷ مورد از کارهایی که از منظر متخصصین باید همین حالا به انجام آن ها بپردازید اشاره خواهیم کرد:

به یک متخصص رجوع کنید.

اگر هنوز این کار را نکرده اید، همین اکنون به ملاقات یک متخصص مشکلات حرکتی بروید؛ مخصوصاً اگر علیرغم دریافت درمان های قبلی، هنوز علائمی دارید که درمان نشده باقی مانده اند. الزاماً احتیاجی به ملاقات با پزشک همیشگی خود ندارید، بلکه می توانید به پزشکان متخصص دیگر در زمینه مشکلات حرکتی مراجعه کنید؛ چرا که این امر بر دریافت درمان های جدید و پیشرفته ارجح می باشد.

یک متخصص به طور کامل از دامنه علائم بیماری پارکینسون مطلع می باشد. تحقیقات نشان داده اند که دریافت درمان از یک متخصص مشکلات حرکتی سبب افزایش امید به زندگی و زمان قبل از رسیدن به مراحل پیشرفته تر این بیماری می گردد.

کاردرمانی و فیزیوتراپی دوتخصص توانبخشی هستند که میتوانند در مراحل مختلف به افراد مبتلا به پارکینسون کمک کنند. برای آشنایی با مداخلات این دو رشته می توانید مقاله ی «فیزیوتراپی و کاردرمانی برای بیماران پارکینسون» و «تمرینات فیزیوتراپی برای پارکینسون» را مطالعه کنید.

برای تطابق به خودتان زمان دهید.

به مرور در مورد بیماری پارکینسون تجربه کسب خواهید کرد، اما اکنون یک مبتدی هستید. پس از اعلام تشخیص، به خود کمی زمان دهید تا در آن غرق شده و سپس به یادگیری در مورد آن بپردازید: از پزشک خود اطلاعاتی را جویا شوید که می توانید آن ها را در منزل مطالعه کنید، سایر افراد مبتلا به پارکینسون را پیدا کرده و به صورت حضوری و یا غیرحضوری با آن ها صحبت کنید و در سایت ها به جستجو در مورد اطلاعات دلخواهتان بپردازید.

صادق باشید.

در حالی که لازم نیست به هر کسی در مورد بیماری خود اطلاع دهید، از پنهان کردنِ کلی بیماری خود نیز بپرهیزید. برای حفظ رفاه طولانی مدّت خود لازم است تا با دوستان، هم کلاسی ها و یا کسانی که دوستشان دارید صحبت کنید.

خانواده شما مهم ترین عنصر در این میان است. اگر هنوز سر صحبت را با آنان باز نکرده اید، زمان هایی منظم را تعیین کنید تا در آن به صحبت با افراد مهمّ زندگی تان در مورد طرز پیش رفتن شرایط تان و نیازهای خود بپردازید.

با فرزندان بزرگ در مورد بیماری تان صادق باشید چرا که آن ها بخش مهمّی از مراقبت هایی که لازم دارید هستند. اگر فرزندان تان کوچک هستند باید با آن ها صحبت کرده و به فرزندان تان اطمینان دهید که بیماری تان مسری نبوده، آن ها باعث ایجاد این مشکل نشده اند (این ترسی است که بسیاری از کودکان در حین بیمار شدن والدین شان دارند) و شما همچنان همان مادر و یا پدری هستید که قبلاً بوده اید.

فعالیت های ورزشی خود را افزایش دهید.

آن قدر اجرای تمرینات و یا مراجعه تان به فیزیوتراپی را به تعویق نیاندازید تا علائم تان بدتر شده و مشکل ساز شوند.

اگر اکنون تصمیم گرفته اید تا در زندگی تان تحرک بیش تری داشته باشید، شانس فعال ماندن خود را افزایش داده اید. تلاش کنید تا به طور منظم به فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، کوهنوردی، شنا و سایر انواع تمرینات ورزشی یکپارچه با سبک زندگیِ خود بپردازید تا به عاداتی همیشگی تبدیل شوند. اگر به این تمرینات به نظرتان کسل کننده آمد، می توانید در کلاس های ورزشی طراحی شده برای بیماران مبتلا به پارکینسون مانند بوکس، یوگا و یا رقص تانگو آرژانتینی شرکت کنید.

این فعالیت ها کمک می کنند تا در حین پیشروی بیماری همچنان تحرک خود را از دست ندهید. از دست دادن حجم عضلات، هماهنگی عضلانی و سرعت حرکت در اثر سالخوردگی امری طبیعی بوده و حتی در مورد افراد مبتلا به پارکینسون نیز بیش تر صدق می کند، اما اگر برای خود تناسب اندامی را به عنوان حدّ استانداردتان در نظر گرفته اید، باید تمام تلاش خود را برای دست یافتن به آن به کار ببندید.

درگیر باقی بمانید.

فعالیت های اجتماعی و ذهنی نیز مانند تناسب اندام هستند؛ به این صورت که یا از آن استفاده می کنید و یا به تدریج آن را از دست می دهید. با دوستان و خانواده باشید، به مسافرت بروید و در کلوپ های مختلف عضو شوید. بسته به این که در چه سطحی از شغل حرفه ای تان هستید، ماندن در فضای شغلی می تواند به شما احساس هدفمند بودن و ارتباط منظم با دیگران را به ارمغان آورد.

اگر شغل تان نیاز زیادی به قدرت فیزیکی دارد، به بازنشستگی و یا کم کردنِ آن فکر کرده و بیش تر بر فعالیت های اجتماعی که ذهن شما را فعال نگه دارد تمرکز کنید.

متخصصین  توان هاب آماده خدمت رسانی به شما هستند.

فیزیوتراپی در منزل، کاردرمانی در منزل، گفتاردرمانی در منزل

علائم خود را تحت نظر بگیرید.

به بدن خود و چگونگی واکنش آن نسبت به درمان ها، داروها و یا احساسی که در حین انجام کاری در هر زمانی از شبانه روز دارید توجه کنید. اهمیت این امر در زمانی که داروی جدیدی دریافت کرده و یا مقدار داروی قبل را تغییر می دهید دو چندان می گردد. وظیفه شماست که به پزشک خود اطلاع دهید که کدام راهکار درمانی موثّر بوده و یا تاثیری ندارد. هر خدماتی که دریافت می کنید و تاثیر آن را در یک جدول، دفترچه یادداشت، یک برگ کاغذ و یا در رایانه خود یادداشت کنید.

به تحقیقات و پژوهش ها توجه کنید.

در حالی که شرکت در مطالعات پژوهشی گوناگون می تواند از لحاظ فیزیکی و به طور مستقیم به شما کمک کند (از این نظر که ممکن است در مطالعه پژوهشی وارد شوید که شامل درمانی جدید و موثّر برای شما باشد)، می تواند برای شما احساس مثبتِ مشارکت داشتن در کاری را به همراه داشته باشد که می تواند به بهبود زندگی سایر بیماران مبتلا به پارکینسون منتج شود.

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

بیشتر بخوانید | مقالات مرتبط

۱۱ نکته درباره ی زانو درد
۱۱ نکته مهم در باره ی زانو درد

زانو درد، فارغ از این که زانو دردتان به خاطر حادثه ای اخیر بوده و یا آرتروزی قدیمی، راه های زیادی برای کمک به آن

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

small_c_popup.png

در تماس باشید...

راهنمایی و مشاوره رایگان

به دنبال بهترین خدمات توانبخشی در منزل می گردید؟ جای درستی آمده اید! تماس بگیرید یا درخواست تماس دهید.

شماره تماس ما: