کاردرمانی ذهنی در منزل

کاردرمانی ذهنی در منزل

کاردرمانی ذهنی در منزل فرایند یادگیری مهارت های شناختی است. رشد شناختی عبارت است از ساخت فرایندهای فکری از کودکی تا نوجوانی و بزرگسالی، از جمله مهارت های حافظه، حل مسئله و تصمیم گیری.

زمانی اعتقاد بر این بود که نوزادان فاقد توانایی تفکر یا ایجاد ایده های پیچیده هستند و تا زمانی که زبان را یاد نگیرند، بدون شناخت باقی می مانند. اکنون مشخص شده است که نوزادان از بدو تولد از محیط اطراف خود آگاه هستند و به کاوش علاقه مند هستند. نوزادان از بدو تولد شروع به یادگیری می کنند. آنها اطلاعات اطراف خود را جمع آوری، مرتب سازی و پردازش می کنند و از داده ها برای توسعه مهارت های ادراک و تفکر استفاده می کنند.

رشد شناختی به نحوه درک، تفکر و درک فرد از جهان از طریق تعامل عوامل ژنتیکی و آموخته شده اشاره دارد. از جمله زمینه های رشد شناختی می توان به پردازش اطلاعات، هوش، استدلال، رشد زبان و حافظه اشاره کرد. از لحاظ تاریخی، رشد شناختی کودکان به طرق مختلف مورد بررسی قرار گرفته است.

قدیمی ترین آنها از طریق تست های هوش است، مانند تست هوش استنفورد بینه (IQ) که برای اولین بار برای استفاده در ایالات متحده توسط روانشناس لوئیس ترمن (1877-1956) در سال 1916 از یک مدل فرانسوی که در سال 1905 بیان شده بود اقتباس گردید، استفاده شد.

نظریه توسعه شناختی پیاژه(Piaget)

مشهورترین و تأثیرگذارترین نظریه رشد شناختی نظریه ژان پیاژه روانشناس فرانسوی (1896-1980) است. نظریه پیاژه، که برای اولین بار در سال 1952 منتشر شد، برخلاف تست های آزمایشگاهی، از چندین دهه مشاهده گسترده کودکان، از جمله کودک خودش، در محیط طبیعی آنها ناشی شد.

در مرکز نظریه پیاژه این اصل وجود دارد که رشد شناختی در یک سری از چهار مرحله مجزا و فراگیر رخ می دهد که هر مرحله با سطوح فکری پیچیده و انتزاعی مشخص می شود. این مراحل همیشه به یک ترتیب اتفاق می افتند و هر کدام بر اساس آموخته های مرحله قبل است که به شرح زیر می باشند:

  • مرحله حسی – حرکتی (نوزادی): در این دوره که دارای شش مرحله فرعی است، هوش از طریق فعالیت حرکتی بدون استفاده از نمادها نشان داده می شود. دانش در مورد جهان محدود است، اما در حال توسعه است، زیرا بر اساس تعاملات و تجربیات فیزیکی است. کودکان در حدود هفت ماهگی ماندگاری اجسام (حافظه) را به دست می آورند. رشد جسمانی (تحرک) به کودک اجازه می دهد تا توانایی های فکری جدیدی را توسعه دهد. برخی از توانایی های نمادین (زبانی) در پایان این مرحله توسعه می یابد.
  • دوران کودکی: در این دوره که دارای دو مرحله فرعی است، هوش با استفاده از نمادها نشان داده می شود، استفاده از زبان بالغ می شود و حافظه و تخیل رشد می کند، اما تفکر به شیوه ای غیر منطقی و غیرقابل برگشت انجام می شود. تفکر خودمحوری غالب است.
  • دوران نوجوانی: در این مرحله هوش از طریق دستکاری منطقی و سیستماتیک نمادهای مربوط به اجسام واقعی نشان داده می شود. تفکر عملیاتی (اعمال ذهنی برگشت پذیر) توسعه می یابد. تفکر خودمحوری کاهش می یابد.
  • مرحله عملیاتی رسمی (جوانی و بزرگسالی): در این مرحله ، هوش با استفاده منطقی از نمادهای مربوط به مفاهیم انتزاعی نشان داده می شود. در اوایل دوره بازگشت به اندیشه خودمحورانه وجود دارد.

دوران نوزادی

نوزادان به محض تولد شروع به یادگیری استفاده از حواس خود برای کشف جهان پیرامون خود می کنند. اغلب نوزادان تازه متولد شده می توانند روی اجسام متحرک تمرکز کرده و آنها را دنبال کنند، میزان صدا و حجم صدا را تشخیص دهند، همه رنگ ها را ببینند و رنگ و روشنایی آنها را تشخیص دهند و شروع به پیش بینی رویدادهایی مانند مکیدن برای تغذیه از شیر مادر کنند. در سه ماهگی، نوزادان می توانند چهره ها را تشخیص دهند. تقلید از حالات چهره دیگران، مانند لبخند زدن و اخم کردن را انجام دهند و به صداهای آشنا پاسخ دهند.

نوزادان در شش ماهگی تازه شروع به درک نحوه عملکرد جهان اطراف خود کرده اند. آنها از صداها تقلید می کنند، از شنیدن صدای خود لذت می برند، والدین را می شناسند، از غریبه ها می ترسند، بین اجسام زنده و بی جان تمایز قائل می شوند و فاصله را بر اساس اندازه یک شیء تعیین می کنند. آنها همچنین متوجه می شوند که اگر یک شیء را بیندازند، می توانند دوباره آن را بردارند. در چهار تا هفت ماهگی، نوزادان می توانند نام خود را تشخیص دهند.

در نه ماهگی، نوزادان می توانند حرکات را تقلید کنند، ویژگی های فیزیکی اشیا را آزمایش کنند، کلمات ساده مانند “نه” را درک کنند و بفهمند که یک شی حتی زمانی که نمی توانند آن را ببینند هنوز وجود دارد. آنها همچنین شروع به آزمایش پاسخ های والدین نسبت به رفتار خود مانند پرتاب غذا روی زمین می کنند. آنها واکنش را به خاطر می سپارند و دوباره والدین را آزمایش می کنند تا ببینند آیا آنها مجدد همین واکنش را نشان می دهند یا خیر.

در سن 12 ماهگی، نوزادان می توانند حرکت یک جسم سریع را دنبال کنند. می تواند دو تا چهار کلمه، از جمله “مامان” و “بابا” را بیان کنند. تقلید صداهای حیوانات؛ مرتبط کردن نام ها با اشیا؛ ایجاد وابستگی به اشیا، مانند اسباب بازی یا پتو؛ را تجربه کنند و هنگامی که از والدین خود دور هستند، اضطراب جدایی را تجربه می کنند. در سن 18 ماهگی، نوزادان قادر به درک 10 تا 50 کلمه هستند. می تواند دستورالعمل هایی را دنبال کند که شامل دو کار مختلف است، مانند برداشتن اسباب بازی ها و قرار دادن آنها در یک جعبه.

دوران کودکی

بین 18 ماهگی تا سه سالگی، کودکان نوپا به مرحله “حسی – حرکتی” نظریه توسعه شناختی پیاژه رسیده اند که شامل تفکر ابتدایی است. به عنوان مثال، آنها حضور اشیا و افراد را درک می کنند، از نظر بصری جابجایی اجسام را دنبال می کنند و شروع به استفاده از ابزار و اشیا می کنند. کودکان نوپا برای استقلال بیشتر تلاش می کنند، که می تواند برای والدین ایمنی آنها را به چالش بکشد. آنها همچنین نظم و انضباط و رفتار مناسب و نامناسب را درک می کنند و مفاهیم کلماتی مانند “لطفا” و “متشکرم” را درک می کنند.

کودکان دو ساله باید بتوانند 100 تا 150 کلمه را بفهمند و روزانه حدود ده کلمه جدید اضافه کنند. کودکان نوپا همچنین درک بهتری از احساسات مانند عشق ، اعتماد و ترس دارند. آنها شروع به درک برخی از جنبه های معمولی زندگی روزمره می کنند، مانند خرید و گفتن ساعت.

دوران پیش دبستانی

کودکان پیش دبستانی، سه تا شش ساله، باید در مرحله دوم نظریه رشد شناختی پیاژه باشند، به این معنی که آنها از مهارت های تصویرسازی و حافظه خود استفاده می کنند. آنها باید مشروط به یادگیری و حفظ باشند و دیدگاه آنها نسبت به جهان به طور معمول بسیار خود محور است. کودکان پیش دبستانی معمولاً مهارت های تعامل اجتماعی خود را توسعه داده اند، مانند بازی و همکاری با سایر کودکان هم سن و سال خود.

طبیعی است که کودکان پیش دبستانی محدودیت های توانایی های شناختی خود را آزمایش کنند و مفاهیم و اقدامات منفی مانند صحبت با بزرگسالان، دروغ گفتن و قلدری را می آموزند. سایر پیشرفت های شناختی در کودکان پیش دبستانی، افزایش توجه، یادگیری خواندن و توسعه برنامه های منظم مانند انجام کارهای خانه است.

کاردرمانی ذهنی در منزل
کاردرمانی ذهنی در منزل

سن مدرسه

كودكان در سن مدرسه، 6 تا 12 سال، باید در مرحله سوم نظریه رشد شناختی پیاژه قرار بگیرند، با ویژگی استفاده از اقدامات منطقی و منسجم در تفكر و حل مسائل. این کودکان باید بتوانند از تجربیات گذشته استفاده کنند و از آنها برای توضیح علت برخی اتفاقات استفاده کنند. محدوده توجه آنها باید با افزایش سن افزایش یابد، از اینکه بتوانند در شش سالگی به مدت 15 دقیقه روی یک کار تمرکز کنند تا 9 سالگی به یک ساعت برسند.

نوجوانان 12 تا 18 ساله باید در مرحله چهارم نظریه رشد شناختی پیاژه باشند که با افزایش استقلال برای تفکر در مورد مشکلات و موقعیت ها مشخص می شود. نوجوانان باید بتوانند انتزاعات محض، مانند فلسفه و مفاهیم برتر ریاضی را درک کنند. در این سن، کودکان باید بتوانند اطلاعات عمومی مورد نیاز برای سازگاری با شرایط خاص را بیاموزند و به کار گیرند. آنها همچنین باید بتوانند اطلاعات و مهارت های خاص و لازم برای یک حرفه را بیاموزند. یکی از اجزای اصلی گذر از دوران نوجوانی، انتقال شناختی است. در مقایسه با کودکان، نوجوانان به شیوه های پیشرفته تر، کارآمدتر و عموما پیچیده تر فکر می کنند. این توانایی را می توان از پنج جهت مشاهده کرد.

اول، در دوران نوجوانی افراد به جای اینکه فکر خود را به آنچه وجود دارد محدود کنند، بهتر از کودکان می توانند به آنچه ممکن است فکر کنند. در حالی که تفکر کودکان به اینجا و اکنون متمرکز است – یعنی به چیزها و رویدادهایی که آنها می توانند مستقیماً مشاهده کنند – نوجوانان می توانند فرضیات را نیز در نظر بگیرند.

ثانیاً، هنگام گذر از دوران نوجوانی، افراد بهتر می توانند در مورد ایده های انتزاعی فکر کنند. به عنوان مثال، درک انواع منطق انتزاعی مرتبه بالاتر و انتزاعی ذاتی موجود در ضرب المثل ها، استعاره ها و قیاس ها برای نوجوانان آسان تر از کودکان است. توانایی بیشتر نوجوانان با تفکر انتزاعی نیز امکان استفاده از استدلال پیشرفته و فرایندهای منطقی را در مسائل اجتماعی و ایدئولوژیکی فراهم می آورد. این امر به وضوح در افزایش توانایی و علاقه نوجوان به تفکر در مورد روابط بین فردی، سیاست، فلسفه، دین و اخلاق مشاهده می شود.

کاردرمانی ذهنی در منزل 1
کاردرمانی ذهنی در منزل

سوم، در دوران نوجوانی افراد بیشتر در مورد فرایند تفکر خود یا فراشناخت فکر می کنند. در نتیجه، نوجوانان ممکن است درون نگری و خودآگاهی خود را افزایش دهند. اگرچه بهبود توانایی های فراشناختی مزایای فکری مهمی را به همراه دارد، اما یک محصول جانبی بالقوه منفی این پیشرفت ها، تمایل نوجوانان به ایجاد نوعی خودمحوری است.

چهارمین تغییر در شناخت این است که تفکر تمایل دارد چند بعدی شود، نه اینکه محدود به یک موضوع واحد باشد. در حالی که کودکان تمایل دارند به موضوعات در یک زمینه فکر کنند، نوجوانان می توانند همه چیز را از دریچه های پیچیده تری ببینند. نوجوانان خود و دیگران را با واژه های متمایزتر و پیچیده تر توصیف می کنند و به راحتی می توانند مشکلات را از منظرهای مختلف بررسی کنند. اینکه فرد بتواند درک کند که شخصیت افراد یک طرفه نیست یا اینکه موقعیت های اجتماعی بسته به دیدگاه افراد می تواند تفسیرهای متفاوتی داشته باشد به نوجوان اجازه می دهد روابط بسیار پیچیده تری با افراد دیگر داشته باشد.

سرانجام، نوجوانان بیشتر از کودکان به مسائل به صورت نسبی می نگرند تا مطلق. کودکان تمایل دارند همه چیز را به صورت مطلق – سیاه و سفید – ببینند. در مقابل، نوجوانان تمایل دارند که مسائل را نسبی ببینند. آنها به احتمال زیاد ادعاهای دیگران را زیر سوال می برند و کمتر احتمال دارد که مطالب گفته شده از سوی دیگران را به عنوان حقایق مطلق بپذیرند. این افزایش نسبی گرایی می تواند برای والدین بسیار آزاردهنده باشد، زیرا ممکن است احساس کنند فرزندان نوجوانشان همه چیز را فقط به خاطر بحث و مشاجره زیر سوال می برند.

مشکلات رایج در مورد رشد شناختی و ذهنی

اختلال شناختی و ذهنی، از دست دادن یا عدم توسعه توانایی های شناختی و ذهنی، به ویژه به دلیل اوتیسم و اختلالات یادگیری است. اختلالات یادگیری بر توانایی افراد در تفسیر آنچه می بینند و می شنوند و یا ارتباط اطلاعات بین قسمت های مختلف مغز تأثیر می گذارند. این محدودیت ها می تواند به طرق مختلف ظاهر شود، مانند مشکلات خاص با زبان گفتاری و نوشتاری، هماهنگی، کنترل خود یا توجه و تمرکز. چنین مشکلاتی به تکالیف مدرسه نیز کشیده می شود و می تواند مانع یادگیری خواندن، نوشتن یا انجام مسایل ریاضی شود.

کودکی که دارای اختلال یادگیری است ممکن است مسایل دیگری مانند مشکلات شنوایی یا اختلالات احساسی جدی داشته باشد.

با این حال، اختلالات یادگیری ناشی از این شرایط نیست و همچنین ناشی از تأثیرات محیطی مانند تفاوت های فرهنگی یا آموزش نامناسب نیست.

زمان تماس با پزشک

اگر در سن سه سالگی، کودک در درک دستورالعمل های ساده دچار مشکل شود یا وقتی از او خواسته می شود کاری ساده انجام دهد دچار سردرگمی شود، والدین باید با پزشک یا متخصص اطفال مشورت کنند. کودک ممکن است در رشد شناختی و ذهنی تأخیر داشته باشد. اگر بعد از سه سالگی به نظر می رسد رشد شناختی کودک به طور قابل توجهی کندتر از همسالانش است، والدین باید با یک متخصص کودکان مشورت کنند.

کاردرمانی ذهنی در منزل

کاردرمانی ذهنی در منزل به عنوان یکی از زیر مجموعه های کاردرمانی در منزل می باشد. کاردرمانی شاخه ای از توانبخشی است که به افراد در هر سنی که دارای مشکلات جسمی، حسی یا شناختی هستند کمک می کند. کاردرمانی می تواند به آنها در بازیابی استقلال در همه زمینه های زندگی کمک کند.

کاردرمانی ذهنی در منزل برای کودکان

کاردرمانی ذهنی در منزل می تواند به کودکان در موارد زیر کمک کرده تا به نقاط عطف رشد شناختی و ذهنی خود برسند.

  • اوتیسم
  • اختلال رشد
  • اختلال نقص توجه (بیش فعالی و کم توجهی)
  • اختلال یادگیری
  • فلج مغزی
  • سندرم داون
  • تأخیر رشدی
  • و هرگونه بیماری ها و اختلالات و عارضه هایی که باعث مشکل در روند رشد شناختی و ذهنی کودک شوند.

کاردرمانی ذهنی در منزل برای بزرگسالان

کاردرمانی ذهنی در منزل برای بزرگسالان بیشتر به عنوان کاردرمانی روانی اجتماعی شناخته می شود. این شاخه از کاردرمانی به افراد بزرگسال مبتلا به اختلالات و بیماری هایی که شناخت آنها را تحت تأثیر قرار می دهد کمک می کند تا زندگی مستقل و با عزت نفسی داشته باشند. این بیماری ها و اختلالات شامل موارد زیر می گردند:

  • اسکیزوفرنیا
  • دمانس (زوال عقل)
  • آلزایمر
  • ضربه مغزی
  • سکته مغزی
  • دو قطبی
  • و تمام اختلالات و بیماری هایی که باعث آسیب شناختی به فرد بشوند.
کاردرمانی ذهنی در منزل 2
کاردرمانی ذهنی در منزل

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

بیشتر بخوانید | مقالات مرتبط

فیزیوتراپی کمر در منزل
فیزیوتراپی کمر در منزل

فیزیوتراپی کمر در منزل – ارائه خدمات تخصصی توسط بهترین درمانگران ایران | توان‌هاب

فیزیوتراپی پا در منزل
فیزیوتراپی پا در منزل

فیزیوتراپی پا در منزل – ارائه خدمات تخصصی توسط بهترین درمانگران ایران | توان‌هاب