گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم

گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم

گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم تقریبا برای تمام مواردی که در طیف اختلال اوتیسم تشخیص داده می شوند، توصیه می گردد. در بعضی موارد، این کار کاملاً منطقی است زیرا بسیاری از کودکان اوتیستیک گفتاری محدود یا دچار مشکل دارند و به وضوح در تشکیل کلمات و جملات به کمک نیاز دارند. اما حتی افرادی که از نظر کلامی زیاد حرف می زنند و دارای اوتیسم شدید هستند نیز احتمالاً گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم را انجام می دهند. دلیلش این است که اگرچه آنها می توانند کلمات و جملات را تشکیل دهند، اما به طور منظم در استفاده و درک زبان دچار مشکل می شوند.

اوتیسم نوعی ناتوانی در رشد است که معمولاً قبل از 3 سالگی خود را نشان می دهد. اوتیسم بخشی از گروهی از اختلالات عصبی است که ممکن است شامل اختلال در ارتباطات و همچنین اختلال در تعامل اجتماعی و مهارت های شناختی باشد. اوتیسم که به عنوان اختلال طیف اوتیسم یا ASD شناخته می شود ، ممکن است با طیف گسترده ای از صفات مرتبط باشد مانند:

  • فعالیت های تکراری
  • مقاومت شدید در برابر تغییر در برنامه های روزمره
  • پاسخ های غیرمعمول به مواردی مانند لمس
  • ناتوانی در تعامل با محیط

افراد مبتلا به ASD ممکن است هم در گفتار و هم در ارتباط غیر کلامی دچار مشکلات اساسی شوند. همچنین ممکن است تعامل اجتماعی برایشان بسیار دشوار باشد. به همین دلایل، گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم قسمت اصلی درمان اوتیسم است. گفتاردرمانی می تواند طیف وسیعی از مشکلات ارتباطی افراد اوتیسم را برطرف کند.

مشکلات رایج گفتاری و ارتباطی اوتیسم چیست؟

اوتیسم می تواند از بسیاری جهات بر گفتار، رشد زبان و ارتباطات اجتماعی تأثیر بگذارد.

مشکلات گفتاری

مشکلات گفتاری می تواند شامل موارد زیر گردد:

  • عدم تکلم
  • خرخر غیرعادی، گریه، صداهای گرفته و خشن
  • زمزمه
  • استفاده از “کلمات” با صدای خارجی یا سخنرانی رباتیک مانند
  • طوطی وار گفته های دیگران را تکرار کردن (اکولالیا)
  • استفاده از کلمات و عبارات صحیح اما با لحن و بیان نامتناسب

از هر سه نفر اوتیسم، یک نفر در تولید صداهای گفتاری برای برقراری ارتباط موثر با دیگران مشکل دارد و زبان فرد، در صورت وجود، به سختی قابل درک است.

مشکلات ارتباطی

فرد اوتیسم ممکن است یک یا چند مورد از این چالش های ارتباطی را داشته باشد:

  • مشکل در مهارت مکالمه، که شامل تماس چشمی و حرکات است
  • مشکل در درک معنای کلمات خارج از زمینه یادگیری آنها
  • حفظ چیزهایی که شنیده می شود بدون اینکه بداند چه گفته شده است
  • اعتماد به echolalia – تکرار کلمات دیگری همانطور که گفته می شود – به عنوان اصلی ترین راه برقراری ارتباط
  • درک کمی از معنای کلمات یا نمادها
  • نداشتن زبان خلاق

به دلیل این چالش ها، کودک مبتلا به اوتیسم باید کارهایی بیشتر برای یادگیری نحوه صحبت انجام دهد. کودک همچنین باید یاد بگیرد که چگونه از زبان برای برقراری ارتباط استفاده کند که شامل دانستن چگونگی برقراری مکالمه است و همچنین شامل تنظیم نشانه های کلامی و غیرکلامی افراد دیگر است – مانند حالات صورت، لحن صدا و زبان بدن.

گفتاردرمانی چیست؟

گفتاردرمانی شامل درمان اختلالات گفتاری و ارتباطی است، به این معنی که این یک رشته بسیار گسترده است. گفتاردرمانی می تواند به کودکان مبتلا به لکنت یا لیس کمک کند تا کلمات را به درستی تلفظ کنند، و همچنین می تواند به کودکان مبتلا به اختلالات رشد در درک و استفاده از زبان گفتاری در یک زمینه اجتماعی کمک کند.

گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم چه نقشی در درمان آن ها دارد؟

متخصص های گفتار و زبان، درمانگرانی هستند که در درمان مشکلات زبان و اختلالات گفتاری تخصص دارند. آنها بخش اصلی تیم درمانی اوتیسم هستند. با انجام غربالگری و شناسایی زودهنگام افراد در معرض خطر، گفتاردرمانگرها معمولاً در کمک به تشخیص اوتیسم و ارجاع به متخصصان دیگر راه گشا هستند.

با تشخیص اوتیسم، گفتاردرمانگرها بهترین روش ها را برای بهبود ارتباطات و افزایش کیفیت زندگی فرد ارزیابی می کنند. در خلال گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم، گفتاردرمانگر همچنین با خانواده، مدرسه و سایر متخصصان همکاری نزدیک دارد. اگر فرد مبتلا به اوتیسم غیر کلامی باشد یا در گفتار مشکل عمده ای داشته باشد، ممکن است گفتاردرمانگر گزینه های دیگری برای گفتار معرفی کند.

تکنیک های گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم می تواند شامل موارد زیر شود:

  • علامت گذاری یا تایپ کردن
  • استفاده از تابلوهای تصویر با کلمات، معروف به سیستم های ارتباطی تبادل تصویر که با استفاده از تصاویر به جای کلمات، به کودک کمک می کنند ارتباط برقرار کند
  • با استفاده از اصواتی که فرد نسبت به آنها حساسیت بیش از حد یا کم دارد برای گسترش و فشرده سازی صداهای گفتاری
  • بهبود بیان گفتار با ماساژ یا ورزش لب ها یا عضلات صورت
  • تشویق کودک برای هم آوایی با آهنگ هایی مخصوص و دارای شعر و ریتم و ملودی متناسب

برخی از این تکنیک ها بیشتر از بقیه توسط تحقیقات مورد تأیید قرار گرفته اند. حتماً هنگام دریافت خدمات گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم، در مورد آنها با آسیب شناس گفتار و متخصص اطفال کودک خود صحبت کنید.

گفتاردرمانگر چه کاری برای کودکان اوتیسم انجام می دهد؟

گفتاردرمانی می تواند نقش مهمی در کمک به کودک اوتیسم در یادگیری ارتباط و تعامل با سایر افراد داشته باشد. بسته به شرایط (مدرسه، خانه، محل کار)، ممکن است درمانگر با کودک شما به صورت یک به یک یا به صورت گروهی کار کند و بسته به سطح عملکرد کودک شما، درمانگر ممکن است بر روی یک یا همه این مهارت ها تمرکز کند:

  • ارتباط غیر کلامی. که می تواند شامل آموزش ارتباط اشاره یا آموزش با PECS (سیستم ارتباطی تبادل تصویر)، دستگاه های مکالمه الکترونیکی و سایر ابزارهای ارتباطی غیرکلامی باشد
  • زبان بدن. چگونه می توانید بفهمید که شخص دیگری شوخی می کند یا جدی است؟ چه زمانی مشکلی برای پیوستن به مکالمه وجود ندارد و چه زمانی مکالمه خصوصی است؟ گفتاردرمانگرها می توانند به کودکان بیاموزند که چگونه سیگنال های کاملاً جسمی را تشخیص دهند.
  • پرسیدن و پاسخ دادن به سوالات. کودکان اوتیسم ممکن است توانایی پرسش و پاسخگویی را بدون کمک درمانگر نداشته باشند. درمانگر می تواند به کودک شما بیاموزد که چگونه یک سوال را درک و پاسخ های مناسب را ارائه دهد. همچنین به کودک کمک می کنند که پاسخ سوالاتی را که خود پرسیده است دریابد.
  • عمل گرایی گفتاری. خوب است که می دانید چگونه بگویید: “صبح بخیر”. اما به همان اندازه مهم است که بدانید چه موقع، چگونه و به چه کسی باید این حرف را بزنید. آموزش عمل گرایی گفتاری همچنین می تواند به کودک شما کمک کند تا معنی اصطلاحات (که گاهی اوقات برای افراد اوتیسم سخت است) را بفهمد و از اصطلاحات خود استفاده کند.
  • عروض. اصطلاح “عروض” مربوط به ملودی صدا در هنگام مکالمه است که بالا و پایین می رود. بسیاری از مبتلایان به اوتیسم عروضی صاف دارند که باعث می شود افراد دیگر فکر کنند که هیچ احساسی ندارند. گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم می تواند به آن ها کمک کند تا مهارت های صوتی خود را بسازند.
  • دستور زبان. بعضی از کودکان مبتلا به اوتیسم در زمان استفاده از دستور زبان در مدرسه دچار مشکل می شوند. آن ها ممکن است خود را به عنوان سوم شخص خطاب کنند یا شکل نادرستی از زمان فعل را به کار ببرند. گفتاردرمانگران اغلب با کودکان اوتیسم تمرین می کنند تا به آن ها در اصلاح اشتباهات گرامری کمک کنند.
  • مهارت های گفتگو. دانستن چگونگی ساخت عبارات و جملات، با گفتگو و مکالمه تفاوت دارد. در گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم، سعی می شود که گفتاردرمانگرها روی بده بستان های موجود در مکالمه کار کنند، که بعضاً به عنوان “توجه مشترک” شناخته می شود.
  • مهارت های مفهومی. توانایی شخص در بیان مفاهیم انتزاعی همیشه نشان دهنده توانایی او در درک آنها نیست. افراد اوتیسم اغلب با معنای مفاهیمی چون “تعداد کم”، “عدالت” و “آزادی” به مشکل برمیخورند. در این زمینه نیز گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم می تواند چاره گشا بوده و برای ساخت مهارت های مفهومی کمک کند.
  • مهارت های اجتماعی. همراه با دیگر درمانگرهای حوزه ی توانبخشی، گفتاردرمانگرها نیز به کودکان اوتیسم کمک می کنند تا مهارت های ارتباطی اجتماعی را ایجاد کنند. این مهارت ها شامل توانایی پرسیدن و پاسخ دادن، ایستادن در فاصله مناسب از مخاطب در یک گفتگو، ارزیابی وضعیت کلی یک اتاق (یا شخص) و موارد دیگر است.
گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم 1
گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم

توجه به این نکته حائز اهمیت است که اگرچه گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم یک ضرورت است، ولی برای بزرگسالان مبتلا به طیف اوتیسم نیز می تواند بسیار مفید باشد. در حالی که کودکان غالباً روی اصول ارتباطات تمرکز می کنند ، بزرگسالان ممکن است برای انواع مختلف تعاملات اجتماعی روی اشکال ظریف تری از ارتباطات تمرکز کنند.

فواید گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم چیست؟

گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم می تواند ارتباطات کلی را بهبود بخشد و این امکان را برای کودکان اوتیسم فراهم می کند تا توانایی خود را در ایجاد روابط و عملکرد بهتر در زندگی روزمره بهبود بخشند.

اهداف خاص گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم:

  • کلمات به خوبی بیان شوند
  • کودک بتواند هم به صورت کلامی و هم غیر کلامی ارتباط برقرار کند
  • ارتباط کلامی و غیرکلامی را درک کرده، اهداف مختلف و منظور دیگران را در طیف وسیعی دریابد
  • ارتباط را بدون درخواست دیگران شروع کند
  • زمان و مکان مناسب برای برقراری ارتباط را بداند. به عنوان مثال، چه زمانی باید بگوید “صبح بخیر”
  • مهارت های مکالمه کودک پیشرفت کند
  • توانایی تبادل ایده و نظر را بیابد
  • به گونه ای ارتباط برقرار نماید که روابط را بهبود بخشد
  • از برقراری ارتباط ، بازی و تعامل با همسالان لذت ببرد
  • خودتنظیمی را بیاموزد

نقش والدین در گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم

والدین نسبت به گفتاردرمانگر با فرزندان خود رابطه قوی تری دارند و فرصت بیشتری برای تعامل با آن ها دارند، بنابراین آن ها نقش مهمی در رشد ارتباطات کودکان دارند. به گفته آدنا دسی، آسیب شناس گفتار و زبان و همكار انجمن گفتار و زبان آمریكا، مداخلات تحت هدایت والدین اغلب پیامدهای مثبتی برای كودك و سایر اعضای خانواده دارد كه در نهایت می تواند استرس در خانواده كودك مبتلا به ASD را كاهش دهد. مشارکت والدین به آنها کمک می کند پیوندهای محکم تری با فرزندانشان ایجاد کنند. آنها کودک خود را بهتر درک می کنند و یاد می گیرند از طریق روش هایی که قبلاً متوجه آنها نبوده اند، برقراری ارتباط کودک خود را تشویق کنند.

نقش والدین در گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم
نقش والدین در گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم

چالش های پیش روی والدین در گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم

والدین و مراقبان کودک، همراهان اول و بلند مدت زندگی کودک هستند، بنابراین توانایی های ارتباطی کودک نیز بر آن ها تأثیر می گذارد. اما والدین همزمان با اینکه می آموزند چگونه با کودک خود ارتباط برقرار کنند، می توانند با چالش هایی روبرو شوند. چالش هایی نظیر:

  • مشکل در جلب توجه کودک و درگیر کردن وی در فعالیت ها
  • اضطراب در مورد توانایی آن ها در تسهیل گفتاردرمانی در خانه
  • انتظارات نامشخص درباره نقش آن ها و نقش گفتاردرمانگر در گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم
  • منابعی در مورد مداخلات گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم در منزل بدون پشتیبانی حرفه ای
  • همکاری محدود از طرف پرستار کودک یا توصیه های متناقض درمانی از طرف پرستاران مختلف
  • مشکل دسترسی به درمان به دلیل موقعیت مکانی ، موانع حمل و نقل ، درگیری های کاری و مشغله های روزانه یا لیست انتظار برای خدمات
  • غم و استرس در مورد تشخیص فرزندشان
  • احساس غرق شدن در نیازهای کودکشان

والدین و پرستاران می توانند در هنگام یادگیری اجرای مداخلات گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم، به این نکات مراجعه کنند:

  • توانایی و صلاحیت های خود را دست کم نگیرید
  • اهداف گفتاری خود را با گفتاردرمانگر فرزند خود در میان بگذارید
  • در جلسات گفتاردرمانی کودک شرکت کنید
  • تا حد امکان یاد بگیرید
  • موفقیت های کوچک را جشن بگیرید

چه زمانی بهترین زمان برای شروع گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم است؟

هر چقدر زودتر، بهتر! اختلال طیف اوتیسم معمولاً قبل از 3 سالگی مشهود است و تاخیرهای زبانی را می توان از 18 ماهگی تشخیص داد. در برخی موارد، اوتیسم را می توان در اوایل 10 تا 12 ماهگی تشخیص داد. بسیار مهم است که گفتاردرمانی برای کودکان اوتیسم را در اسرع وقت شروع کرد، زیرا که می تواند بیشترین تأثیر را داشته باشد. درمان فشرده و فردی می تواند به کاهش انزوای ناتوان کننده ای که ممکن است ناشی از این ناتوانی ارتباط اجتماعی باشد، کمک کند. با شناسایی و مداخله زودهنگام، از هر 3 کودک پیش دبستانی مبتلا به اوتیسم، دو نفر مهارت های ارتباطی و درک شان از زبان گفتاری را بهبود می بخشند.

تحقیقات نشان می دهد کسانی که بیشترین پیشرفت را دارند اغلب کسانی هستند که بیشترین گفتاردرمانی را دریافت می کنند.

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

بیشتر بخوانید | مقالات مرتبط

فیزیوتراپی کمر در منزل
فیزیوتراپی کمر در منزل

فیزیوتراپی کمر در منزل – ارائه خدمات تخصصی توسط بهترین درمانگران ایران | توان‌هاب

فیزیوتراپی پا در منزل
فیزیوتراپی پا در منزل

فیزیوتراپی پا در منزل – ارائه خدمات تخصصی توسط بهترین درمانگران ایران | توان‌هاب