کاردرمانی برای ایستادن کودک

کاردرمانی برای ایستادن کودک

ایستادن کودک یک مهارت رشدی است که تقریباً در 9 ماهگی اتفاق می افتد. نوزادان در 8 تا 10 ماهگی قدرت و آگاهی بیشتری نسبت به فضای اطراف خود دارند و شروع به کاوش می کنند. این همان لحظه ای است که والدین منتظر آن هستند. وقتی کودکشان خودش را از زمین بلند می کند و روی پاهایش می ایستد. برای دست یافتن به ایستادن کودک به صورت مستقل، او به توانایی حفظ تعادل و حالت بدن در برابر نیروی جاذبه نیاز دارد در حالی که فقط روی 2 پای کوچک خود ایستاده است – به این ایستادن، تعادل ایستا می گویند.

سیستم هایی که با هم کار می کنند تا ایستادن کودک اتفاق بیفتد

بخش های مختلفی از بدن برای انجام این حرکت درگیر می شوند که هر کدام وظیفه خاص خود را دارند.

  • بینایی: استفاده از چشم برای تثبیت بدن در حالت ایستاده (بینایی 10٪ از سیستم حسی مورد نیاز برای تعادل را تشکیل می دهد).
  • حس عمقی: این اطلاعاتی است که بدن از رباط ها، عضلات و مفاصل بدن کودک جمع می کند و توسط مغز برای تنظیم بدن به حالت ایستاده استفاده می شود.(70% از سیستم حسی مورد نیاز برای تعادل را تشکیل می دهد)
  • سیستم وستیبولار: سیستم مورد نیاز برای حالت بدن و تعادل در گوش قرار دارد.(20% از سیستم حسی مورد نیاز برای تعادل را تشکیل می دهد)

هر سه سیستم باید با هم کار کنند تا کودک بتواند به راحتی و به طور خودکار حالت ایستاده را حفظ کند.

میزان پیشرفت حرکتی مورد نیاز برای ایستادن کودک به صورت مستقل

  • هماهنگی حرکتی: این توانایی مربوط به کنترل همزمان تعدادی عضله مختلف است تا بتوانند با هم کار کنند (به عنوان مثال، عضلات ران، شکم و پشت همه با هم کار می کنند تا تنه کودک را در حالت ایستاده نگه دارند).
  • قدرت عضله و رباط و پایداری مفصل: نوزادان باید قدرت و طول عضلات خود را افزایش دهند تا به آنها اجازه دهد مفاصل خود را برای ایستادن تثبیت کنند(به عنوان مثال، عضلات و رباط های مچ پا به کودک اجازه می دهند تا وضعیت پا را در حالت ایستاده کنترل کند).
  • واکنش های وضعیتی: اینها واکنش های حرکتی و حسی هستند که کودک در اولین سال زندگی به آن ها دست می یابد تا امکان رشد مهارت های حرکتی بزرگ را فراهم کند(مهارت های حرکتی بزرگ مانند ایستادن و راه رفتن). این واکنش ها شامل رفلکس هستند، یعنی حرکت خودکار نوزادان که معمولاً با تحریک حسی آغاز می شود.
  • واکنش های اصلاحی: این واکنش ها از موقعیت عمودی سر و تراز شدن سر و تنه پشتیبانی می کنند.
  • واکنش های تعادلی: به کودک اجازه می دهد وقتی مرکز ثقل او به چالش کشیده شد، تعادل خود را برقرار کند.
  • واکنشهای محافظتی: عکس العمل دست و پا برای جلوگیری از آسیب دیدگی اگر کودک نتواند تعادل خود را حفظ کند.

رشد شناختی / اجتماعی

برای ایستادن کودک به طور مستقل، باید که وی تمایل به قائم بودن را داشته باشد تا مراحل ایستادن را طی کند.(به عنوان مثال، نحوه استفاده از مبلمان برای برخاستن از زمین جهت گرفتن یک اسباب بازی که در دسترس نیست). آن ها همچنین به اعتماد به نفس لازم برای ریسک کردن جهت دستیابی به یک موقعیت جدید نیاز دارند. این امر با پیشرفت مهارت های حرکتی و حسی آنها همراه است.

کاردرمانی برای ایستادن کودک 1

رشد حرکتی منجر به ایستادن از تولد تا 12 ماهگی

  • 0تا 1 ماهگی: وقتی که قائم نگه داشته می شوند، رفلکس ایستادن را نشان می دهند و پاها و تنه خود را سفت می کنند.
  • 1 تا 2 ماهگی: رفلکس ایستادن به دلیل محرک های بینایی ایجاد شده از حالت ایستاده با کنترل سر ادغام می شود، به شرطی که کودک کاملا از قسمت تنه خوب نگه داشته شود.
  • 2 تا 3 ماهگی: معمولا وقتی نگه داشته می شوند وزن خود را کمی تحمل می کنند-هنوز از لگن خود برای قائم بودن استفاده نمی کنند-عضلات زانو تقویت می شوند-انگشت های پای شان را برای پایداری بیشتر خم می کنند.
  • 3 تا 4 ماهگی: زمانی که دست هایشان گرفته شود می توانند بایستند، اما اگر بدنشان نگه داشته شود مدت زمان بیشتری می ایستند-از عضلات اکستنسور استفاده می کنند.
  • 4 تا 5 ماهگی: اگر بدنشان نگه داشته شود شروع به خم کردن لگن و زانو می کنند- هنوز از عضلات شکمی استفاده نمی کنند.
  • 5 تا 6 ماهگی: هنوز حالت بدن ایستایی دارند یعنی نمی توانند از یک حالت بدنی به حالت بدنی دیگری بروند.
  • 6 تا 7 ماهگی: احتمال دارد از مبلمان خانه برای ایستادن کمک بگیرند- پاها پایدار و شروع به تقویت لگن می کنند- نمی توانند به صورت کنترل شده از حالت ایستاده خارج شوند.
  • 7 تا 8 ماهگی: از وسایل برای ایستادن استفاده می کنند اما تمایل ندارند که در همین حالت باقی بمانند، یک دست خود را از تکیه گاه برداشته و با یک دست می ایستند-یاد میگیرند هنگامی که ایستاده اند وزن خود را از یک پا به روی دیگری بیاندازند.
  • 8 تا 9 ماهگی: میخواهند که کامل روی پای خودشان بایستند یاد می گیرند چگونه به صورت کنترل شده از حالت ایستاده بنشینند-از واکنش های محافظتی مثل دست ها برای جلوگیری از آسیب دیدگی هنگام افتادن استفاده می کنند.
  • 9تا 10 ماهگی: به خوبی از پاها برای ایستادن استفاده کرده و کمتر به دست هایش متکی است- به کمک مبلمان خانه ایستاده و حرکت می کند.
  • 10 تا 11 ماهگی: با اسباب بازی در دست، شاید به صورت لحظه ای بایستد(معمولا به صورت خود به خود و بدون برنامه ریزی پیش می آید)- از روی زمین و حالات مختلف بدنی تلاش می کند که بایستد.
  • 11 تا 12 ماهگی: اکثر کودکان می توانند به صورت مستقل بایستند-به صورت ایستاده می توانند بازی کنند-تعادلش از حالت ایستا(استاتیک) به پویا(دینامیک) تبدیل می گردد.
کاردرمانی برای ایستادن کودک 2

چرا ایستادن کودک به صورت مستقل مهم است؟

هنگامی که کودک می تواند به تنهایی بایستد و تعادل خود را حفظ کند (تعادل ایستا)، سپس قادر خواهد بود که وزن خود را در حالت ایستاده از روی یک پا به پای دیگر منتقل کرده و توانایی راه رفتن مستقل را بیابد. مرحله رشدی ایستادن کودک شامل هر دو سیستم حرکتی و حسی است که با هم کار می کنند تا پایه ای پایدار برای بازی با 2 دست در حالت ایستاده فراهم کنند.

راه هایی برای کمک به ایستادن کودک به طور مستقل

  • از بدو تولد کودک خود را روی پاهایش بگذارید.
  • با افزایش قدرت پای نوزاددر 6 ماهگی، در حالت ایستادن کودک دستانش را بگیرید.
  • هنگامی که کودک شروع به ایستادن می کند، اسباب بازی ها را در سطوح بالاتر از زمین قرار دهید.
  • در 6 تا 7 ماهگی کودک را روی پاهایش با تکیه بر مبلمان بگذارید تا بازی کند(خودتان مراقب باشید که نیافتد).
  • سعی کنید کودک روی سطوح مختلفی بایستد تا واکنش های تعادلی متفاوتی را تجربه کند.
  • هنگام ایستادن کودک به وسیله آواز خواندن و بازی کردن او را سرگرم کنید.
  • در 3 تا 6 ماهگی در حالت ایستاده، از یک پهلو به پهلوی دیگر بگذارید تا در واکنش های اصلاحی کنترل سر پیشرفت کند.
  • آنها را تشویق کنید تا در 8 تا 10 ماهگی سعی کنند با یک دست به همه جهات برسند.
  • به آنها کمک کنید تا از حالت چمباتمه زدن با گرفتن دستانشان بایستند.
  • هنگام ایستادن کودک او را از قسمت لگن گرفته و تشویق کنید که با هر دو دستش بازی کند، با این کار تعادل کودک پیشرفت می کند.

مواردی که ممکن است ایستادن کودک به طور مستقل را به تأخیر بیاندازد

  • مشکلات بینایی
  • عفونت گوش که سبب آسیب به سیستم وستیبولار شود(ایجاد مشکل تعادل).
  • تون عضلانی کم یا ضعف در رشد ماهیچه های تنه و پا
  • رباط های شل شده در اطراف مفاصل (به عنوان مثال بیش فعالی)
  • تأخیر در ایجاد واکنش های تعادلی در تنه و سر.
  • واکنش های محافظتی ضعیف در دست باعث ایجاد ترس از افتادن هنگام ایستادن کودک می شود
  • تأخیر در شناخت و عدم تمایل به جستجوی اسباب بازی های دور از دسترس.

چه زمانی به کمک نیاز دارید؟

همه بچه ها مهارت های حرکتی را در زمان های مختلف و غالباً به ترتیب متفاوت پیدا می کنند اما مواردی وجود دارد که باید مراقب آن ها بود.

  • اگر در 6 ماهگی هنگام گرفتن کودک در حالت ایستاده وزن خود را تحمل نکند.
  • اگر در 8 ماهگی برای ایستادن تلاش نمی کند.
  • اگر پاهای آنها به داخل یا خارج می چرخد یا در حالت ایستادن کودک روی انگشتان پا می ایستد.
  • اگر بعد از 8 ماهگی، کودک نتواند هنگام ایستادن، جلوی افتادن خود را بگیرد یا آن را کنترل کند(منظور این است که واکنش محافظتی هنگام افتادن نداشته باشد).
  • اگر در 13 تا 15 ماهگی نتواند به طور مستقل بایستد.
  • اگر در عضلات پای خود شلختگی یا گرفتگی نشان دهند.

متخصصین  توان هاب آماده خدمت رسانی به شما هستند. ثبت درخواست کنید

فیزیوتراپی در منزل، کاردرمانی در منزل، گفتاردرمانی در منزل

راه های ایمن نگه داشتن کودک در هنگام یادگیری ایستادن:

  • سعی کنید مبلمان نرم و مناسب برای کمک به ایستادن کودک فراهم کنید
  • هنگام ایستادن کودک روی سطوح سفت مراقب آن ها باشید
  • سطوحی که کودک روی آن می ایستد سعی کنید که نرم باشد مانند فرش
  • با بازی کردن به آنها نشان دهید چگونه روی دستانشان بیفتند

ایستادن کودک به طور مستقل یک نقطه عطف مهم در رشد حرکتی بزرگ کودک است. هنگام ایستادن کودک، سعی کنید که با هر دو دستش بازی کند تا برای حمل اشیا هنگام راه رفتن آمادگی کسب کند. این یک مهارت پیچیده است که به هر دو سیستم حرکتی و حسی وابسته است. اگر هر گونه نگرانی دارید، با پزشک عمومی، متخصص اطفال یا متخصص کاردرمانی کودک خود تماس بگیرید.

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

بیشتر بخوانید | مقالات مرتبط

فیزیوتراپی دست در منزل
فیزیوتراپی دست در منزل

فیزیوتراپی دست در منزل به عنوان مداخله ای استفاده می شود که هدف آن بهبود تحرک و قدرت دست و